In 2016 publiceerde Anthoni Stip dit wetenschappelijk artikel. Ik [jv] licht er een paar gedeelten uit.
[Stip 2016]
Moeten we wachten met maatregelen treffen totdat we precies weten hoe het zit? Wij vinden van niet. Op basis van de huidige inzichten kunnen we namelijk al wel een aant
al praktische maatregelen en beheerrichtlijnen formuleren, gebaseerd op expert judgement.
Wat kunnen beheerders van dijken, bermen, graslanden en duinen doen?
- MAAK HET VOORTPLANTINGSHABITAT GESCHIKT
- STIMULEER KRUIDENRIJKDOM
- ZORG VOOR EEN WARM MICROKLIMAAT
ad 1. Plaats (of koester) houten hekken en zorg dat het hier niet verruigt.
ad 2. Laat grasland bloeien of leg bloemrijke plekken aan
ad 3. Zorg voor stukjes kale grond. Zorg voor variatie in terreinhoogte. (molshopen, greppels)
Levenscyclus
Om de problemen waar de Argusvlinder mee kampt goed te kunnen duiden, is het belangrijk om eerst de levenscyclus van de soort te beschrijven.
De eerste generatie Argusvlinders verschijnt eind april en vliegt tot begin juni. De eitjes die deze vlinders gelegd hebben ontwikkelen binnen 8 dagen tot rups. Het rupsenstadium duurt vervolgens gemiddeld vier weken (gemiddeld tot ver in juli), waarna de vlinder ruim twee weken in de pop verblijft.
Vanaf half juli kruipen de eerste Argusvlinders van de tweede generatie uit de pop. De tweede generatie vliegt tot eind augustus. Het nageslacht van de tweede generatie is vanaf begin september als rups te vinden.
In een warme september- en oktobermaand ontwikkelt een deel van deze rupsen opnieuw tot vlinder. De meerderheid blijft echter rups en brengt als halfvolwassen rups de winter door in een graspol. In de winter zijn de rupsen op warmere dagen nog wel actief, maar eten doen ze vrijwel niet. Pas in februari/maart van het volgende jaar vervolgen ze hun ontwikkeling, waarna de rupsen in de eerste helft van april verpoppen.
Hoewel een blik op de huidige Rode Lijst dagvlinders anders doet vermoeden, zou de Argusvlinder de status ‘bedreigd’ krijgen wanneer er nu een nieuwe Rode Lijst gepubliceerd wordt.
De argusvlinder: hoe keren we de afname van een ‘gewone vlindersoort’?
Er zijn momenteel in Nederland maar weinig vlindersoorten die zo hard achteruitgaan als de Argusvlinder (Lasiommata megera). In goed twintig jaar tijd verdween maar liefst 98% van de populatie in ons land. En dat terwijl het tot voor kort een heel ‘gewone’ vlindersoort was in een breed scala aan biotopen. Om het tij te keren heeft De Vlinderstichting recent een beschermingsplan voor de Argusvlinder opgesteld. Met de daaruit voortkomende maatregelen en onderzoek is nieuwe kennis opgedaan over de ecologie van de Argusvlinder en de problemen waar de soort mee kampt. In dit artikel presenteren we deze kennis. Op basis daarvan geven we richtlijnen voor het beheer van het habitat van de Argusvlinder.
Lees het hele artikel:
De argusvlinder: hoe keren we de afname van een ‘gewone vlindersoort’?
A. Stip, M.F. Wallis de Vries
In: De Levende Natuur. 2016 ; Vol. 117, No. 2. pp. 46-51.